آروم بخواب جونممن پيشت بيدارمتب كرده سر تا پاماز عشقت بيمارمآروم بخواب عمرممى بوسمت تو خوابتا صبح مى بوسمبس كه شدم بى تابآروم بخواب عشقمشب شده باز اينجاچشماتو بستى تومى ترسم من تنهاآروم بخواب خوبمدستم تو موهاتهنازت كنم با عشققلبم تو دستاتهآروم بخواب مجنونميگم توى گوشِتقصه من با توليلا تو آغوشتآروم بخواب آرومآرامشم باشىمى خوام فردا صبحبا عشق من

كاش ميشد

تو را قاب كرد

و زد به ديوار چشمانم

كه تصوير رخت،

نقش جانم بشود

كاش ميشد

وجودت را،

به خاطر سپرد جورى

كه در اوقات نبودت،

بودنت القا شود

كاش ميشد

تو را وصله كرد

به رگ و پوست و تنم

كه فاصله

تا به سر حد جنونم نَبَرَد

كاش ميشد

از تو هزاران داشت

كه اجبارى نبود

به دورى

براى لحظه اى حتى

كاش هزاران بودى...

هزار...

سوگند راسخ

٨ اسفند ١٣٩٦